Berechnung einer Qezejtcntafei.
137
Die Ausdrücke für die hier zunächst iu Betracht kommenden vier Tiden
sind nun:
Mond: <K') = K 'i + h — y t — fff — X,)
(99)
sin 2 (o
sin 2 J
(0)
sin 2 w
sitl 2 J COS J
K, Sin (t 4- h Pg X,)
in 2 J cos J, _ (' , , „ . „ , , \
in 2ccos/1 ° cos ^ t + h 2(s -D 4 in-o)
»i« 2 J cos J, ( ; 2 \
sin 2 w «OS J V 0 ^ y
Sonne: (K,) s* K, cos (t 4 )i—| n — x,)
—* K,'sin(t-4-h—x,)
(P) — P cos (t — li 4 J n — tfi)
=■ — P sin (t — il — </0
Yen diesen betrachten wir zuerst die beiden Mond ti den (Kl) und (0).
Nach (46) uad (47) ist:
t 4 h — v„ = ö 4 (« — x 0 )
s — £ = (« — x a ) — 2 e sin (s “■ p) 4 tg J ? sin 2 (s — £)
(« — Vg) - 2e W 4 l- lg ä°- I>'
also:
t + b — r ö — 2 (s — f) v» 0 — (« — «'„) 4 4a ¡1' — tgä* , IV
daher:
(100)
(<) - 4-4 K > sin {© 4 (« - r.) - x,)
(0) =
sin 2 oi
sin 2 3 cos ¿1 ,
sin 2 <u cos J
0 Jsin (9 — {re—!■„} — o) 4(4eIP— igd* D‘)co8 ( $ — («—, 1 ' 0 ) — o )J ,
Das zweite Glied von (0) können wir weglaasen, weil es immer klein
ist, da 4e — 0,220 und tg J* in maximo — 0,130 ist.
Um die Ausdrücke für die beiden Tiden auf eine gemeinschaftliche Form
zu bringen, setzen wir:
X, =5 I (x, 4 o) 4 1 (*! — o)
o = i(x, 4 o) — i (x t — o)
ein, so wird:
sin 2 J „/
sin 2 <
ao - S&Xt*« { ö - x 't~ + <"- -— 5 •
(O)
sin 2 J cos .4,
sin 2 ai cos J
2 i
0 sin ] Ö — -»-^1? _ (« _ * # J 4
2
und hieraus:
> oi > < k '. >+<°> - (*;+«)•>•(—■
■ 0 1 f X. 4 0' \
. sm 2 3 (eosJ, _\ ( x t — . / X.40N
4 ■ n ■ I Iv, — O 1 COS « — v„ — -*,5— J sin I © !—
sm 2 io V 1 cos ¿1 / \ 0 2 / V 2/
Es ist nun:
jsin 3 SS sin J sin 1 und COS (i :
und
cocs J sin I
sin («—p 0 )
1 ss n — p 0 41 tg A' ! D'
= « — J'o
genähert; daher mit im Allgemeinen genügender Annäherung:
sin 2 3 = sin 2 J sin (a — »'<,)
oder:
(102)
. , . sin 2 d
sin (« — X«) = ~
«in 2 J
1 d . sin 2 3
Sin 2 J d li
<1«sin 2 3
Sin 2 J o . d t