Bestimmung des wahrscheinlichsten Beobachtungsortes aus Gestirnshöhen,
Berechnung der Höhenfehler:
dh — 2—u0—b
. + YVi+a*
1 dh = 262-4 002.18—342 _ 146
. +VI85
IT, db — 262-+2,76-18—331 _ 196
. + V862 —
IM. abs — 262 — 446.18 — 2767 _ 944
+V2089 —
IY. dh =— 26,2 — 1,43. 1,8 — 26,74 — +1,84
V3,04
262— —
Y. dbs =— 26,2 — 0,71. 1,8 — 24,99 — 0.
+ V15
__ 26,2 — 20 — ,
VL die = ZZ z— = +62
211
Zur Bestimmung des Vorzeichens von dlı machen wir folgende Rechnung:
z—b
a u =— + 1,8
{ __ 26,2—34,2 __ 8
‘1 7092 7 69
N. x= 26,2—331 _ 69
© 7 —2,7 2,7
26,2— 27,7 _ 17
ILL x = a =
‘26,2 — 26,7 0,5
IV. X = Ian = — dA
26,2 — 25,0 1,2
V. Ra a 57 = 18, » » „ VavfP,
VI. y= au+b = 20 <262(=7z) ” „ VI südlich von P.
Das Gestirn befand sich bei der Beobachtung:
[ östlich vom Meridian, folglich ist dhı —,
d. h. die richtige Höhe ist
kleiner als die observirte.
II. " % ” „ dh —
IN. » ” 2 » » dhs +
IV. westlich » ” „ dba —
VI. im Süden N N „ dba
Beispiel 2 (Französische Methode). *)
Am 2. August 1875 wurden gegen 1* 10” a. m. in 46° 40‘ N-Br und
11° 20’ W-Lg v. Par. nach Schätzung folgende sechs Sterne beobachtet, daraus
die Azimuthe z und. Höhen berechnet und aus der Differenz der beobachteten
and berechneten Höhen folgende Werthe für p bestimmt:
IN
I.
[TT,
[ww
V
VL
x Andromeda hı = 58°
Capella ha == 21°
Wega bs — 54°
ltair ha == 44°
Fomalhaut hs = 12°
Fomalhanut he — 19°
Zi == N112,5°0
zı =— N 455°0
Z3 =— N 84,5° 0
zı = N 135° W
zz == N 165° O0
zz. — N 166° 0
Pı = + 19 y
pP = — 5,0
3 = +185
Da => + 31,0
ps = +12,0
De == A. 25,0.
Y „Noue. navig. astron.“, IT. S. 179: _Astron. Nachr.“. S. 2618.